Lusitano history
Puro Sangue Lusitano
geschiedenis van de LUSITANO © Gemma van Dijk
 De oudste getuigenissen, over het bestaan van de paarden in Portugal, zijn te vinden in de grotten van Escoural in de Alentejo provincie. Ze dateren van 17.000 tot 13.000 voor Christus. Toen al vielen de paarden op door hun gratie en uitstraling.
Hun snelheid bracht ze in de Romeinse Hippodromen. De vechtkunst te paard (Gineta), van de toenmalige bewoners van het Iberisch schiereiland werd beroemd door het verslaan van de vorst van Carthago. In de zeventiende en achttiende eeuw werden ze koningspaarden aan de Europese hoven, waar de Klassieke Rijscholen ontstonden. Tegenwoordig vloeit er in bijna alle (moderne) paarderassen Iberisch bloed. Met zo’n erfenis is een ras wel fascinerend te noemen.
Portugal en Spanje werden v.a. 711 na Chr. bezet door de Moren. Toen deze verdreven werden door de Kruisvaarders begonnen de oorspronkelijke bewoners paarden te fokken met de inheemse rassen (o.a. Sorraia), de achtergebleven Berbers (uit Noord-Afrika) en paarden uit het noorden. Arabische paarden zijn eigenlijk in Portugal niet zo veel gebruikt. In 1247 werd Portugal een onafhankelijke staat, maar het zuiden werd samen met Andalucia nog bezet tot 1492. In Portugal concentreerde de fokkerij zich rond de rivier de Taag (Ribatejo), in Spanje rond de Guadalquivir (Andalusië). De Pura Raza Espanhola heeft dezelfde ‘roots’. Pas in deze eeuw werden de twee fokkerijen gescheiden. Het Iberische paard is van zeer groot belang geweest voor de meeste warmbloedpaardenrassen van Europa en de Amerika’s. Als we de naam Lusitano omschrijven kunnen we die omvatten als een in ‘Lusitanië’ (de oude Romeinse naam voor het land Portugal) gefokt Iberisch rijpaard met barokke eigenschappen en uiterlijk.
|
